Na de zege van Katie is het nu de beurt aan haar Alex

Zijn verloofde Katie Boulter, met wie hij dit jaar gaat trouwen, won vorige week het WTA-toernooi in Ostrava, een hoogtepunt in haar tenniscarrière. Alle motivatie dus voor Alex de Minaur om haar nu te volgen met op zijn beurt de felbegeerde titel bij het ABN AMRO Open. En hij is er zeer dichtbij. Er ontbreekt daarvoor nog slechts één zege, in de finale van zondagmiddag, zijn derde op een rij in Rotterdam Ahoy na de verloren slotwedstrijden tegen niemand minder dan Jannik Sinner (2024) en Carlos Alcaraz (vorig jaar).

Wie de 26-jarige Australiër (met 6-4 6-3) in de halve eindstrijd zag winnen van de één jaar oudere Fransman Ugo Humbert, kon niet anders dan onder de indruk zijn van zijn catenaccio-tennis. Hoe is het mogelijk dat een mens zoveel knalhard geslagen ballen, niet zelden meer dan twintig stuks in één slagenwisseling, vanuit beide hoeken aldoor terug in het veld kan krijgen? En De Minaur etaleerde zijn ongekende voetenwerk en geraffineerde verdedigende slagen ook vooral als de druk het hoogst was. Liefst tien breekpunten veroverde Humbert, maar 'The Demon’ knokte zich in alle gevallen terug en stond niet één servicegame af.

''Ik ben zo blij dat ik door ben,’’ zo reageerde de nummer 8 van de wereld opgelucht na de anderhalf uur durende strijd met de nummer 36 van de ranglijst. ''Ugo is zo’n supergevaarlijke opponent. Ik kreeg vaak geen ritme, en mijn forehand liep niet altijd even goed. Vooral ook omdat de baan hier traag is en de ballen al snel zwaarder, want groter worden. Maar ik zie het als mijn sterkste eigenschap dat ik mij goed kan aanpassen aan situaties. Ik zeg altijd tegen mezelf dat er op de baan één ding is wat ik niet moet doen en dat is gefrustreerd raken.’’

De Minaur zorgt met zijn derde finale in drie jaar tijd voor een uniek succes in de 53-jarige geschiedenis van het ABN AMRO Open. Niemand deed hem dit voor, ook grootheden als Tom Okker (3x halve finale in 1974-1976) en Roger Federer (5x kwartfinale in 2001-2005) niet. In totaal speelt de tengere Aussie zondagmiddag bovendien al zijn twintigste ATP-finale, waarvan hij er tien won. ''Ik ben er enorm trots op dat ik mezelf weer in deze positie heb geknokt,’’ aldus de bescheiden winnaar. En dan glimlachend: ''Hopelijk word ik morgen wakker aan de goede kant van mijn bed en raak ik daarna mijn forehand echt heerlijk.’’